و روايت كرده است جعفربن احمدبن بيان از محمّدبن‌عمر طائى از پدرش از سفيان از داوودبن‌ابى هند ، از وليدبن عبدالرّحمان ، از نمير حضرمى ، از ابوذر كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : « من و على از يك نور آفريده شديم و در سمت راست عرش بوديم ، دو هزار سال پيش از آن‌كه خداوند آدم را بيافريند . سپس خداوند آدم را آفريد و ما را در صُلب مردان جابه‌جا كرد تا اين‌كه در صلب عبدالمطّلب قرار داد . آن‌گاه نام‌هاى ما را از نام خود مشتق كرد . پس خداوند « محمود » است و من « محمّدم » و خداوند « اعلى » است و « على » على است . » مصنّف ( ابن‌جوزى ) گويد : اين حديث را جعفربن‌احمد ساخته است ، او فردى رافضى است كه حديث جعل مىكرد . ابن‌عدى گويد : مسلّم و يقينى است كه او حديث‌ساز بود . « 1 » ره‌آورد عبارات فوق از اين عبارت نكاتى به دست مىآيد : * ادّعاى وقوع « محمّدبن‌خلف » در طريق حديث نور ، دروغ است . * وى جعل اين حديث را به « جعفربن‌احمد » نسبت داده و « ابن‌روزبهان » بر آن افزوده است كه وى اصحاب رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم را سب مىكرده است . * ابن‌روز بهان كلمه‌ى « كذّاب » را بر آن افزوده است . * كابلى بر آن‌ها جمله‌ى « غلوّكننده » و « حديث‌ساز » را افزوده است . * كابلى جمله‌ى ديگرى بر آن افزوده كه : بسيارى از ساخته‌هاى او در ناسزاگويى به صحابه بوده است . * كابلى جمله‌ى ديگرى را نيز افزوده ، گويد : هيچ‌كس در دروغ‌گو بودن او اختلاف ندارد .

--> ( 1 ) . الموضوعات 1 : 339 - 340 .